در باغ چون بهشت ما هیچ ککی پر نمی زند *     

* : " کک نپ پرنه " یه ضرب المثل مازنیه به معنای خلوتی و سوت و کوری و بی رونقی .  

      ناگفته پیداست که اوضاع وبلاگ و وب نویسی این روزا چیه . دوستانی که در چند سال گذشته در وب نویسی و وب خوانی با ما بودن خوب میدونن که با بی مهری و بی توجهی و ترک وبلاگ چه امتیاز بزرگی رو از جهات مختلف داریم از دست میدیم .  

       امروز صبح هوا ابری و نسبتا سرد بود در چنین هوایی سعی میکنم بیرون نرم . اومدم پشت میز کامپیوتر . روشن کردم دیدم چند پیام تلگرامی دارم . پیاما رو دیدم و پاسخ دادم .  

      یکی از پیاما از دوست با محبتی از کانادا بود که از مازنی های بزرگوار هست و هر وقت چت میاد دوس داره با هم مازنی بنویسیم  .  

       یه ویدئو فرستاد که از رانندگی اش در برف بود . نوشتم : خوش بگذره بجای ما هم برف بازی کنین    

       انگار خدای ناکرده ناسزا گفته باشم . نوشت تو سرمای زیر 40 درجه بیرون نمیتونیم بیاییم که ...     

      صحبت ( نوشتار ) گل کرد و از هر دری صحبت شد . عکس های زیبایی از طبیعت زمستانی اونجا فرستاد .  

          از علاقه پسرش به طبیعت و هنر عکاسی اش نوشت .  

          و توفیق پسرش در تحصیلات و ...  

      پسر هنرمندش برای عکاسی به سفرای دور و دراز میره تا صحنه های بکر طبیعت رو با دوربینش به تصویر بکشه .  

         همچنین از علاقه اش به موتور و موتورسواری نوشت .

         من هم ضمن تماشا و تحسین و تشویق یکی دو تا از عکاسی های خودمو براش گذاشتم .   

همون تصویر زندگی در تنگنا

و پرتقالی که دو رنگه شد و شبیه نمودار آماری سه بعدی  

         برام تصاویری از پنجره هواپیما فرستاد بر فراز ابرها که خیلی جالب و دوست داشتنیه   

       با دیدن این منظره زیبا داغ دلم تازه شد . نوشتم : چهار بار هواپیما سوار شدم اما متاسفانه بی اخلاقی مجریان تور در کاهش هزینه و سود جویی زیادی و بی قاعده و ضابطه باعث شد که هر چهار پرواز در شب انجام بشه و از تماشای منظره هوایی مسیر محروم بشیم . *           

       شبیه همین تصویر رو در کانال تلگرام سوادکوه دیده بودم با نام ساحل ابر . در سوادکوه در بلندای البزر ، روستایی داره که چشم انداز وسیع و زیبایی داره وقتی ابر بالا میاد منظره ای شبیه موج های سفید ساحل در پیش رو ایجاد میکنه .  

        تصویرش خیلی جالب بود . خیلی سعی کردم با سرچ در گوگل پیداش کنم و بفرستم براش . متاسفانه اسم روستا رو هم فراموش کرده بودم و هر چه سعی کردم بی فایده بود و در گوگل هیچ اثری ازش ندیدم .  

         از صبح تا الان ( غروب ) مشغله ذهنی ام شد . حیف شد که چنین منظره زیبایی رو فقط یکی دو روز در تلگرام دیدم و دیگه نمیتونم پیداش کنم . هر چند اون روزا برا همه دوستام فرستاده بودمش اما چند ماهی گذشته بود و پیدا کردن در تلگرام هم خیلی دشوار بود .  

        آرزو کردم کاش در وبلاگ دیده بودمش و یا در وبلاگ خودم میذاشتمش در اینصورت با یه سرچ ساده راحت پیداش میکردم .  

        استقامت معلمی من پشتوانه سعی و تلاشم شد و با هر زحمتی بود با برگشت به سوابق یکی از دوستان در تلگرام که کمتر فعال هست . پیداش کردم   

ساحل ابر در روستای لرزنه سوادکوه  

      دنباله دارد ... 

* = در یک پست از سوء استفاده های تور و تضییع حق مسافران خواهم نوشت .