تشکیل گروه تلگرامی صرفا ادبی

         همچنانکه بدون پیش زمینه و بدون مقدمه و به یکباره باز کردن صفحه ( صفحاتی ) از یک دیکشنری یا فرهنگ لغت و خواندن یا مطالعه آن صفحه کار معقولی بنظر نمیرسد ( چرا که بخاطر فرار بودن مغز عملا یادگیری ای صورت نمی پذیرد و فایده ای در بر ندارد ) .  

         بلکه رفتن به سراغ فرهنگ لغت برای یافتن معنی لغت مدنظر ، یا یافتن شعر و غزلی از کتاب شعر یا دیوانی با پیش زمینه و لزوم دست یابی به آن ، مفید و  مثمر است .  

       خواندن و ارسال متن ادبی یا شعر و یا نکات اخلاقی بصورت یهویی  و بدون زمینه و مقدمه و نیاز قبلی چندان مقبول و مطلوب و مفید نیست .

         شعر یا متن ادبی فی نفسه دارای ارزش خاصی نیست بلکه در خدمت و در جهت رسایی و گیرایی خطابه و گفتار یا نوشتار معنی می یابد و کارآیی خویش را بدست می آورد .

         همچنانکه برای سرایش شعر پیش زمینه و سوژه نیاز هست ، خوانش و درک و بخاطرسپاری آن نیز نیاز به زمینه و سوژه مرتبط دارد .

         پس اینکه مبحث یا گروهی داشته باشیم ( حتی کانال تلگرامی ) که صرفا شعر در آن کپی پیست شود بی هیچ مقدمه و موخره و نتیجه ای ، مقداری دور از ذهن است و ...   

         خصوصا که این اواخر به هر متن و نثر چند کلمه ای و چند جمله ای کوتاهی عنوان شعر یا متن ادبی داده می شود که غالبا هم گنگ و نارسا و ناگویا هستند و یادآور حکایت نامه نویسی است که  :

         به روزگاری که رقعه نگاری از مشاغل شریفه بودی و در هر دیار معدود کاتبانی ، کاتبی ، رقعه می نگاشتی به ثمن قلیل ، لیک دائم مشغول بودی وسکه ها گردآوردی ، پرسیدندی : چرا این همه الفاظ عجیبه و غریبه و ثقیل و وزین در نویسی و به صور عجیبه و شکیله مزین کنی با نرخی خفیف ؟ !!!

        گفت : کتابتی که کنم ، فقط خود توانم خواندن ، پس سکه ای برای نوشتن ستانم و سکه ای برای خواندن و چنین است ...