اره دیدمش ای جانم چه ناز خوابیده

عکس العمل صمیمانه و واقعی یکی از دوستان وبلاگی
امروزه در جامعه نسبتا مدرن ما ، از مواهبی برخورداریم که به دلیل گستردگی و جهانی بودنش ، به اشتباه فضای مجازی خوانده می شود .
اشتباه از دو جهت :
از جهت فیزیکی : با تاملی نسبتا ساده در فناوری این پدیده می توان به فیزیکی بودنش پی برد همچنانکه در آموزش مقدماتی اش ، فلاپی 15 در 15 با قاب پلاستیکی باز شده را جهت تفهیم دیسک بودن و قطاع و سکتور داشتن و نحوه ذخیره سازی اطلاعات در آن ، با انگشت اشاره به دانش آموزان نشان می دادیم . و حتی در شکل ساده ترش نوار کاست و ویدئوی باز شده را جهت بیان نحوه ضبط صدا و تصویر به دانش آموزان ارائه می کردیم .
از جهت فیزیکی تنها فرق این فضا با فضاهای فیزیکی ملموس دیگر ، دور بودن فضای عینی ذخیره سازی و نحوه انجامش از چشم ماست .
از جهت کاربردی : از جهت بهره وری و کاربردی نیز متاسفانه در گیر یک غلط مصطلح شده ایم بنحوی که در کامنت ها و چت خصوصی شاهد نسبت دادن اصطلاحات و عناوینی زشتی به این فضا بوده ام که متاسفانه قابل ذکر نیست .
فضای مجازی چیست ؟
فضای مجازی و خیالی و توهمی و ذهنی فقط در ذهن و مخیله انسان امکان حضور و وجود دارد و وقتی که تفکرات و تراوشات ذهنی به نوک قلم و کاغذ می رسد یا با سرانگشتان به کیبورد مکانیکی یا لمسی منتقل می شود یا بر زبان جاری می شود و یا حتی به ایماء و اشاره در می آید و اظهار می شود ، به حقیقت می پیوندد و هر شخصی مسئول آنچه که اظهار کرده می باشد .
ولی متاسفانه برخی به دلیل ناشناس بودن در این فضای گسترده ، تصور می کنند در یک فضای مجازی و خیالی و غیر واقعی وارد شدند و خود را مجاز به هر حرکت و اظهاری می دانند و بعضا رفتار نابهنجار و دور از شان و شخصیت می کنند .
از طرفی هم اختلاف فرهنگ ها و رفتار ها در جامعه امری مشهود است و اینگونه افراد در محیط واقعی و عینی زندگیشان هم بهتر از این نیستند و زیاد هم نمیتوانند دوگانه رفتار کنند و به مصداق " مه پرتو افشانی و سگ عوعو کند " نمی توانند جز این باشند وگرنه تحت عنوان فضای مجازی چنین نمودی از خود نشان نمی دادند .
غرض از این مقدمه طویل ، پاسخ به اظهاراتی است که بعضی از دوستان در وب شان داشته اند . از جمله دوستی نوشته بود :
" یعنی باور کنم دوستانم به حرفهایی که برای من می نوسند اعتقاد قلبی دارند "
که نشان از تردید اظهارات دوستانه و محبت آمیز دوستان دارد چون به ظاهر در یک فضای غیر واقعی ارائه شده است .
بنظر من این فضای ظاهرا مجازی ، اکثر اوقات ارزشمندتر از فضای واقعیست ، در فضای واقعی ، چون مسافران داخل اتوبوس ، نشسته و نظاره می کنیم و می گذریم ، حتی اگر پیاده باشیم و از نزدیک هم ببینیم ، چقدر مداخله داریم ؟
آیا تبریک و تهنیت و تسلیت و لبخند و ...را، جز برای معدود نزدیکان و بستگان داریم؟ ولی در فضای ظاهرا مجازی ، شما از هر جای دنیا تولد نوه ام را تبریک می گویید و من پاسخ می دهم و تشکر می کنم
من توفیقات شما را آرزو می کنم و ایام خوش برایتان می خواهم و شما هم متقابلا پاسخ محبت آمیز می دهید . شکرانه تولد
ای بسا در همین مدت کوتاه راهنماییها و مساعدت هایی برای برخی داشتم و متقابلا از محبت ها و راهنماییهای دیگران برخوردار شدم .
مهمتر از همه اینها در این فضا ، راحت هر کس به طیفی از دوستان هم سطح و هم فاز خود می رسد ، صرفنظر از محدودیت های فضای عینی و ملموس محلی و منطقه ای .
مهمتر اینکه در ارتباط دوستانه در فضای گسترده وب و نت ، که در لفظ مجازی خوانده می شود ، محدودیت های سنی و جنسی و تحصیلی و قومی و ... کم رنگ می شود و اینها امتیازاتی هستند که در مراودات عینی و محلی طبعا وجود ندارد .
حال کدام فضا واقعی تر و مطلوب تر است ؟
البته همچنانکه در فضای عینی هر کس عکس العمل جدیت و یا ساده انگاری خود را خواهد دید طبعا در فضای گسترده و نسبتا ناشناخته مجازی ، به مراتب حساسیت بیشتری باید به خرج داده و مراقبت و مواظبت و احتیاط بیشتری داشته باشد .
و این هم موهبتی دیگر در پاییز

وجود صوری ( تصویری ، تصوری ) قسمی از اقسام وجود عینی
که میتوان تقدیم دوستان راه دور کرد
باز نشر نوشتار مهر 92
برچسبها: حقیقت یا مجاز, فضای ظاهرا مجازی, اقسام وجود, وجود عینی
