هتل برای روز دوم برنامه گشت گذاشته بود . ساعت 10 صبح دو اتوبوس دم ورودی منتظرمون بود . در هوای مه آلود و سرد کوهستان بسمت اتوبوس دویدیم با اینکه دقایقی پیش از استخر آبگرم در اومده بودیم .  

       بعد از طی مسافت نسبتا زیادی از دلیجان گذشتیم و به شهر باستانی نراق رسیدیم . شهری نسبتا کوچک اما تمیز بود و در هوای مه آلود و بارون خورده تمیزتر بنظر می رسید .  

       از سرازیری یک کوچه سنگفرش شده که جوی آبی در وسط داشت پایین رفتیم و به میدان کوچکی رسیدیم که در وسط آن سنگ خراسی بود و شتری که چوب چرخش سنگ را بر دوش داشت . خیس و بارون خورده بودن و در فضایی مه آلود و سرد دیدنی تر شده بودن .

 

       بعد از تماشای منظره زیبای خراس و شتر بینوا که یادآور دوران سختی و مرارت بیشمار زندگی دوران ماقبل ماشین بود و یک ذکر الهی بر نگردد آن دوران ، همراه راهنمای تور وارد موزه شدیم که در ساختمان حمام عمومی قدیمی باسازی شده تشکیل شده بود .  

       فضای موزه تنگ و کوچک بود و تعداد ما زیاد ، هنوز کاملا جمع نشده بودیم و راهنمای موزه شرح و توضیح رو شروع نکرده بود که یکی از همراهان پرسید : اینجا قبلا چی بود ؟  

      یکی جواب داد : در این سفر ما با زن نشستگان رو همش به استخر و حمام می برن .  

      ماکت محله های قدیمی نراق در رختکن حمام بود و راهنما ضمن توضیحاتی در مورد شیوه زندگی در شهر باستانی امروز و روستای بزرگ سابق ، خانه های کوچک رعیتی در پایین محله در کنار مسجد و آسیاب ( خراس خانه ) و خانه های بزرگ و اعیانی اربابی را در بالای روستا نشون داد .  

       در غرفه های کوچک موزه ادوات کشاورزی و زندگی ساده روستایی گذاشته بودن که دو مورد توجه ام رو به خود جلب کرد ، یکی اینکه دستگاه دیسک چوبی با محورهای چوبی که تیغه های فلزی دایره ای روش نصب کرده بودن و برای نرم کردن خاک با اسب یا شتر کشیده می شد .   

 

         دیگری دم بزرگ کوره آهنگری که با چرم درست شده بود به اندازه نیم قد انسان ، ( بیچاره شاگرد آهنگر حق داشته با ایستادن زیاد پای دم خسته شده باشه و اجازه نشستن و دمیدن بخواد ) . 

        برای محافظت از دستگاه دمنده بزرگ و تاریخی قفل و بستی بر دسته هایش زده بودن تا با تمرین گردشگران چرم خشک پاره نشه .   

      

       بعد از موزه از آب انبار قدیمی مرمت شده بازدید کردیم و بعضی ها پله های زیادش را طی کردن و فضای داخلی زیر را دیدن . در شبستان اطراف آب انبار هم دو  سازه چوبی بزرگ و سنگین شبیه کجاوه بود که چهار چرخ چوبی کوچک داشت و قلاب هایی که هنگام عزاداری با تسمه هایی که جوانان بر دوش خود می گذارند و تعزیه گردانی می کنند . دخیل هایی هم بر پنجره مشبک چوبی اش بسته بودن .  

 

         ادامه دارد


برچسب‌ها: شهر باستانی نراق, موزه اداوات کشاورزی, میدان خراس, دم آهنگری
+ نوشته شده توسط قاسمی اوجی در سه شنبه ۱۳۹۷/۰۲/۰۴ و ساعت 18:51 |