اما من و خانومی مثل هر سال تو خونه دونفره موندیم و مثل همیشه ( هر شب ) هر کدوم با مشغله خودمون سرگرم بودیم و سر کردیم .
من پای کامپیوتر و مشغول نت و تلگرام ، خانومی هم پای تلویزیون و ...
شاید تنها موندن ما را به حساب کم لطفی بچه ها مون بذارین . اما نه این خواست خودمون بود .
آزموده ها ( تجربیات ) نیم قرن زندگی به ما آموخت که همه امور نسبی ان و هیچوقت تموم خوبی ها یکجا و تموم بدی ها یکجا جمع نمیشن .
پری وش بدیدن هم از دور بـــــود
به غیبت در او عیب مستور بـــــود
هنــوز کس ندیدست بی خار گـل
نه در آسمان ، نه سرای نـــزول
هنوز جمع نگشته ست در هیچ سرای
همه خوبی و سرخوشی و صفـــای
و هم جمع ناید همی هیچ کجـــــای
همه درد و رنج و غم جانگـــزای
حتی بهترین موارد زندگی ، مثل همین رسم باستانی یلدا هم میتونه در ورای اون همه لطف و زیبایی و جشن و سرور و خوشی خود بار گرانی از درد و رنج و اندوه و مصیبات و مکافات رو همراه داشته باشه .
سراغ دارم خانواده هایی رو که بر سر همین حساسیت ها با لجاجت خاصی ( تعصبات بیجایی ) که سر جمع شدن در کنار خانواده بخرج داده ان ، کارشون به جدایی و ... کشیده است .
وقتی بنا باشه یک شب خاص در سال در کنار پدر و مادر باشن و سر رفتن پیش پدر و مادر کدامیک از زوج حساسیت و بحث و مجادله باشه طبیعیه که امکان حضور همزمان پیش دو خانواده نیست و موضوع رفتن به کدام طرف حساسیت زا و بحث برانگیز میشه و طبیعتا عواقب خوبی نخواهد داشت .
راحت میشه تصور کرد حال و روز عروس یا دامادی را که به اجبار و بدون میل و رغبت ( و با ترس عقوبت شماتت بار پدر و مادر حساس و متعصبش ) سر سفره یلدا یا هفت سین خانواده همسر نشسته است ...
و تصور مشاجره و مجادله و کشمکش و قهر احتمالی و یا موارد سخت و دشوارتر ( خدای ناکرده کتک کاری ) در قبل و بعد از مراسم پر ارج و قرب باستانی یا مذهبی هم دور از ذهن نیست .
درگیری و دعوای لفظی و فیزیکی کودکان که تقریبا همیشه هست و در حد معمولش نمک زندگی بابابزرگ و مامان بزرگه . ولی اگه خدای ناکرده این بچه ها بزرگتر بشن و تمایل چندانی به دور هم بودن نداشته باشن و خیلی محترمانه به متلک پراکنی و تیکه اندازی به همدیگه بپردازن ... مخصوصا اگه گرایش خاصی به ماندن در منزل و یا رفتن به خونه دیگری داشته باشن .
در مجموع باید گفت غیبت همیشگی بهتر از حضور اجباری دائمی هست . لذا ما همیشه بچه ها رو آزاد میذاریم ( تاکید می کنیم ) که اول سراغ خونواده همسر برن . و هر موقع براشون مقدور بود و راحت بودن پیش ما بیان .
احساس میکنم علیرغم بزرگنمایی عمومی ، خصوصا بازارسازان در مورد مراسم و اعیاد و ... ، بزرگترهای خانواده و جامعه باید سعی در زدودن حساسیت ها و تعصبات بیمورد داشته باشن . دورهم نشستن ها و دیدوبازدیدها خیلی خوب و پسندیده ان اما نه بقیمت مشکل سازی برای جوانان .
باید سعی در گردهم آیی و انجام آداب و رسوم خوب و مفید داشت ، اما اگر مقدرو شد ، شد ، نشد ، نشد .
********************
امسال دو روز قبل از یلدا بچه ها با هم هماهنگ کردن که غروب پنجشنبه ( دو شب بعد از یلدا ) برای شام همه خونه ما جمع بشن و مراسم پسایلدا بگیریم .
جای دوستان سبز دیشب شب خوب و خوشی در کنار پسرا و خترا و نوه های عزیزمون داشتیم . آخر شب به بچه ها گفتم : انشااله هر ساله یکی دو شب قبل یا بعد از یلدا همگی با هم شام بیایین اینجا .
البته اگه پسا یلدا بگیریم خیلی بهتره چون تاثیر تب و تاب بازار هم کم میشه 
من هم که میونه خوبی با این حقه ها و ترفندای مناسبتی بازار ندارم کمتر اذیت میشم . آخه دیروز صبح رفته بودم شهر . دخترای با محبت که برای کمک به مادر از صبح اومده بودن یکی شون زنگ زد و سفاش خرید داد از جمله خرید لبو . حالا من برای کاری در یکی از محلات شهر بودم و حین رانندگی چشمم بدنبال میوه فروشی ای که لبو بفروشه می گشت . کنار یه میوه فروشی ایستادم رفتم داخل دیدم فروشنده نیست . بعد مدتی یه نفر اومد و گفت بفرمایین . گفتم لبو دارین ؟ گفت آره و یه سبد کوچیک لبو رو برام آورد حدود یک کیلو برداشتم و گذاشتم رو ترازو . گفت 4700 گفتم کیلویی چنده ؟ گفت 4 تومن . تعجب کردم لبو و اینقدر گرون . کاش بجای پرتقال لبو می کاشتیم .
رفت حساب کنه پول خرد نداشت . گفت یه خرده صبرکنی فروشنده الان میاد . در همین حین فروشنده رسید و پول خرد آورد . گفتم لبو چنده ؟ گفت کیلویی 2 تومن . رفیقش گفت پس چرا رو تابلو 4 زدین ؟ گفت این مال شب یلدا بود 
و نرخ روی تابلو رو اصلاح کرد ...
ناگفته نمونه که بچه ها و نوه های عزیزم همه در فاصله های نزدیک ما هستن و کم و بیش هفته ای با هم دیدار داریم .
******************
عکس روز
این هم از طبیعت گردی امروز ما
طبیعت روستا
سکوت و آرامش با چشم اندازی زیبا
برچسبها: پسایلدا, آداب و رسوم باستانی, حساسیت ها و مشکلات, ترفندهای مناسبتی بازار